Իշխանութիւն (բնագիրին մէջ՝ radah) ըսել է տիրել, կառավարել, առաջնորդել եւ հսկողութեան տակ առնել: Աստուածաշունչին համաձայն, բոլոր Ադամէն ծնածները պիտի ունենային նոյն իշխանութիւնը եւ մէկը միւսին վրայ պիտի չիշխէր, այլ մարդուն իշխանութիւնը Աստուծոյ ծրագիրը ամբողջացնելու համար էր:
ԱւելինԵփեսացիներուն ղրկուած նամակին մէջ կը կարդանք՝ «Ջանալով Սուրբ Հոգիին միաբանութիւնը խաղաղութեան կապովը պահել» (Եփ 4.3): Պօղոս առաքեալ կը խօսի հաւատացեալներուն մէկութեան մասին եւ Սուրբ Հոգիին ստեղծած յատուկ կապին մասին: Սուրբ Հոգին շարունակ աշխատանք կը տանի եկեղեցիին միութեան համար:
ԱւելինԾառայութեան կանչուելէ ետք, կ'անցնինք զանազան հանգրուաններէ եւ կարեւոր է, որ հաւատարիմ ըլլանք իւրաքանչիւր հանգրուանի մէջ:
ԱւելինՅիսուսի նպատակը հոգեւոր արթնութիւն բերել եւ Քրիստոնեային կենցաղը Աստուծոյ սկզբունքներուն վրայ հիմնելն էր:
ԱւելինՄտ 5.17-20-ին մէջ,Յիսուս կը խօսի Օրէնքին կատարուելուն կարեւորութեան մասին: Մտ 5.21-26-ին մէջ,Յիսուս աւելի ընդարձակ կերպով կը խօսի Օրէնքը եւ մարգարէութիւնը ճիշդ ձեւով կատարելու մասին: Ան ուսուցում կու տայ բարկութեան մասին:
ԱւելինԱյս հատուածով, Յիսուս կը յայտնէ իր սիրտին կեցուածքը: Ան ցոյց կու տայ, թէ Ինք ի՛նչ յարաբերութիւն ունի Աստուծոյ Խօսքին եւ Օրէնքին հետ:
ԱւելինԱստուածաշունչը պատմութեան միջոցաւ մեզի կը յայտնէ,թէ Սուրբ Հոգին ունի ռազմավարութիւն: Այդ ռազմավարութիւնը կը յայտնուի իր ծառաներուն միջոցաւ:
ԱւելինՅիսուս աշխարհի լոյսն է (Յհ 8.12): Ան ճշմարիտ լոյսն է, որ աշխարհ գալով ամբողջ մարդկութիւնը կը լուսաւորէ: Իր երկրաւոր առաքելութեան ժամանակ, Յիսուս մարգարէութեան մէջ քալեց (Մտ 4.12-17) եւ Աստուծոյ խօսքին համաձայն քալելով՝ Ան խաւարը լուսաւորեց (4.16)
Աւելին